zaterdag 30 januari 2016

Ik zag twee beren...

Dat ik bij een bezoekje aan Antwerpen meetal in De Slegte binnenwip, las je al in mijn vorige blogpost. Een andere must voor mij is IMS aan de Melkmarkt. Ik vind er telkens wel een interessant handwerktijdschrift terug. Het aanbod gaat internationaal en dat is wat mij interesseert. Omdat ik zoveel dezelfde haakmaaksels zie verschijnen, heb ik een voorkeur voor boeken of tijdschriften uit het buitenland. Zo kocht ik in december bij IMS het Franse tijdschrift Crochet créations.


Er staan 46 patronen van amigurumi-beren in. Toch net weer wat anders dan wat ik al zag in de Vlaamse of Nederlandse boeken. Ik haakte twee smulpapen. Zo worden ze toch omschreven in het boek: beren die van lekker eten houden.




Het kleurgebruik sprak me erg aan, dus heb ik de kleuren behouden zoals gebruikt in het tijdschrift.


De opbouw van de beertjes was een beetje anders dan wat ik gewoon was. Het hoofdje is een ovaal dat aan het lijfje genaaid wordt.






Ook de benen zijn op een bijzondere manier gehaakt. De voeten worden na het haken van het been dichtgenaaid. Normaal gezien ben ik niet zo voor het naaien maar bij dit patroon stoort het helemaal niet. Je ziet de naad niet echt en de benen zijn fijn maar stevig. Tot mijn verbazing kan de staande beer op die twee magere beentjes ook echt blijven staan.



Zoals je ziet, heeft de grootste beer inderdaad een buikje. Maar dat maakt hem net erg aaibaar.





Het tweede exemplaar dat ik haakte, is een zittend bruin beertje. 


Zijn hemdje is afgewerkt met twee kleine knoopjes. 


Ook langs de achterkant zien de beertjes er schattig uit met hun staartje.




Het borduurwerk voor het gezichtje was eenvoudig. Dat viel dus ook mee.





Er staan nog andere modelletjes in het boek. Die volgen zeker nog!


maandag 25 januari 2016

Vintage konijn

Wanneer ik in Antwerpen ben, spring ik, na een bezoekje aan deze koffiebar, meestal ook in De Slegte binnen om op de benedenverdieping tussen de handwerkboeken te snuisteren. De laatste keer kocht ik het boek Gehaakte poppen en dieren van Ondori.




De leeuw op de cover deed me denken aan Loekie de Leeuw. Jeugdsentiment...


Ik heb ondertussen wat gegoogeld over het boek en heb de indruk dat het Japans geïnspireerd zou zijn. Ik vraag me af wie of wat Ondori is. Dat ben ik nog niet te weten gekomen.


Aan de werkwijze te zien, heb ik de indruk dat het boek toch heel wat jaren oud is. De bladspiegel is druk met veel kleuren en tekeningen. Je moet alles goed bekijken om het juist te maken. Ik wilde liefst de leeuw maken, maar omdat zijn haren me afschrikten, ging ik voor het konijn. Past wel bij Pasen binnenkort.
In het boek worden het gezicht en de oren met vilt afgewerkt. Ik heb het geprobeerd, maar het gezicht leek meer op een masker dan op een konijnenhoofd. Zijn snoet heb ik dus maar geïmproviseerd. Bij de oren heb ik het vilt gewoon weggelaten.



Zijn armpjes zijn erg petieterig. Ze bestaan uit een ketting lossen met vasten erop.
Wel leuk vind ik de salopet over het lange lijfje.


Het konijn blijft mooi staan. Alleen de oren zakken een beetje in.


Aan de achterkant zit zijn staart. In het boek was dat een pompon, maar ik haakte er gewoon eentje.











zondag 24 januari 2016

Bertie de beer

Als ik iets haak, duik ik altijd in mijn persoonlijke bibliotheek van haakboeken. Uit gewoonte. Nochtans heb ik al jaren een abonnement op Simply Crochet. Elke keer als dit tijdschrift in de bus zit, ben ik blij en zie ik zoveel toffe dingen om te haken. Tijd om daar eens werk van te maken!
Ik ging voor Bertie de beer uit issue 31.



Hij ziet er erg schattig uit in zijn salopetje en met z'n ronde buikje. In het tijdschrift heeft Bertie een ballon vast. Ik twijfelde of ik hem er eentje zou geven, maar besloot van niet. Ik vond het wat sneu dat hij dan de hele tijd met zijn armpje omhoog zou moeten staan.



De schoentjes zijn netjes afgewerkt met een vetertje.


Je vindt het patroon ook in deze Etsyshop van de Italiaanse ontwerpster Ilaria Caliri, de auteur van het boek Amigurumi Winter Wonderland.






zaterdag 23 januari 2016

Prinses Anastasia

Ik heb twee keer gecheckt, maar het was zo: in het boek heet hij Dagobert, de koning. Voor mij was het echter duidelijk van bij de eerste blik: dit is geen koning, maar een koningin (of een prinses). En liefst een Russische met die bonten kraag. Prinses Anastasia dus.



Het is na deze knuffelRus en viking Mahault nummer drie die ik naai uit het boek Poupées à coudre van Clémentine Collet. Ik was direct fan van de "bont"kraagjes die in het boek gebruikt worden. Op het stoffencircus in Lommel kocht ik twee restlapjes aan een voordelige prijs. Daar kunnen nog heel wat kragen van gemaakt worden!



Het is wat pluizig werken en de stof van het gezicht houdt alle pluisjes goed vast. Voorzichtig te werk gaan was aangewezen om geen roze gezicht vol donkere pluisjes te krijgen.




De stof van het jurkje is van een vintage lapje dat ik kocht bij Expo 58 in Geel. Er zit een beetje blink in de stof. Helemaal geschikt voor een prinses.




De haren en de kroon van de prinses zijn uit vilt. Ik ben niet echt een vilt-fan maar het is voor deze poppen toch wel handig in gebruik.




Ik was ook blij met de oogjes en de neus. Een gemakkelijk steekje met een mooi resultaat. Geborduurde oogjes bepalen erg het uitzicht van een pop. Met de "knoop"steekjes die in het boek gebruikt worden bij de vorige exemplaren die ik maakte, heb ik altijd last. De oogjes van Anastasia waren een fluitje van een cent.


woensdag 20 januari 2016

Sneeuwwitje

Het heeft geholpen! Met een blogpost over het vervelende kapsel verplichtte ik mezelf om Sneeuwwitje tot een goed einde te brengen. Dan maar even snel door die zure appel heen :-)



Het patroon is heel netjes uitgewerkt waardoor je een mooi gedetailleerd effect krijgt op de verschillende onderdelen. Daar houd ik wel van. De schoentjes bij voorbeeld vind ik erg mooi.


De mantel vind ik ook wel ok, maar is wat mij betreft niet echt noodzakelijk.


Op de foto hierboven zie je de haartjes goed. Zoals ik al liet weten ben ik geen fan van de werkwijze voor de haren. Ik vind ze heel mooi, want Sneeuwwitje lijkt wel een krullenbol te hebben, maar het haakwerk dat erbij komt kijken nam net iets teveel tijd in beslag. Het monteren van de verschillende stukjes was ook niet eenvoudig en zorgde voor enkele pijnlijke vingers. Bovendien weegt het kapsel redelijk zwaar door waardoor haar hoofdje dreigt te gaan wiebelen.


Een duidelijk patroon met een mooi resultaat, maar op de dwergen zal Sneeuwwitje voorlopig niet moeten hopen :-)




zondag 17 januari 2016

Een winterse knuffelRus

Na deze Viking naaide ik uit hetzelfde boek Siméon. Door zijn snor was hij één van de eersten die ik wilde maken.





Volgens het boek is Siméon volledig vermomd met valse snor en dikke muts om undercover te gaan. Voor mij is hij een Rus puur natuur. :-) Hij paste helemaal in het winterse landschap van vandaag.



De stofjes zijn deels dezelfde als deze die ik voor Viking Mahault gebruikte. Eigenlijk puur toeval want onbewust zo gekozen. Omdat ik vooral meisjes-stoffen in mijn voorraad heb, denk ik dat ik daarom weer bij deze stofjes belandde. Bloemetjes waren bij voorbeeld niet zo'n goede keuze geweest :-)


Het pomponnetje maakt het af.




Er staan nog veel meer leukerds in dat boek. Wordt dus zeker nog vervolgd!


 

Sneeuwwitje takes the time

Pffff... soms begin je aan zo'n dingen die zoooooo lang duren vooraleer ze af geraken! Sneeuwwitje uit het boek Amigurumi Sprookjes ziet er weliswaar prachtig uit, maar haar haartooi is niet echt mijn ding. Ik begon er vorig jaar al aan, maar ze is nog steeds niet klaar. De boosdoener is het haar. Het wordt opgebouwd uit allemaal kleine rondjes, wat een mooi, gelaagd effect geeft. Het opnaaien van de verschillende stukjes vind ik echter zo'n vervelend karweitje, waardoor het werk dus maar zeer langzaam opschiet.


Ik wilde toch even al een tipje van de sluier oplichten. Zo zet ik bovendien mezelf onder lichte dwang om haar toch ooit af te maken. :-)




De vervelende losse stukjes van het haar:





Haar armpjes kunnen eigenlijk gemonteerd worden:





Haar koninklijke cape ligt ook al klaar:






zaterdag 16 januari 2016

Gehaakte sjaals

Het weer is er ondertussen naar: een warme sjaal kan je wel gebruiken buiten. Ik had beloofd aan een goede vriendin om er als bedankje eentje voor haar te haken.


Welke kleur zou ik nemen? Ik ging voor een blauw-groen gespikkelde wol omdat ik enkele voorbeelden had gezien van mooie resultaten met gespikkelde bolletjes. Voor het patroon ging ik te rade op mijn Pinterestpagina en kwam ik terecht op deze blog. Je haakt zolang door tot de sjaal volgens je eigen smaak lang genoeg is. Voor ik het wist, was de sjaal al klaar!






Dat smaakte naar meer, want had die vriendin nu geen zwarte jas? Oei, daar past blauw-groen niet echt mooi op. Nog een grijze sjaal dus... Voor het patroon dook ik in mijn Simply Crochet-archief. Ik kwam terecht bij het patroon van de waffle cowl van de Vlaamse Annelies Baes. Je vindt dit patroon in issue 27 van de Engelstalige versie van Simply Crochet.




Deze sjaal is gemaakt in een iets moeilijkere steek. Het resultaat ziet er bijna gebreid uit vind ik. Heel mooi en langs twee kanten bruikbaar. Zoals het patroon al laat vermoeden werd het een sjaal in een wafeltjes-reliëfmotief.




Minpuntje is de lengte. De sjaal wordt in het rond gehaakt. Je krijgt de sjaal weliswaar rond je nek, maar het zit wel lekker strak... Zelf vind ik dat wel ok omdat het lekker warm is, maar de meeste sjaals zitten wel wat ruimer...
Gelukkig heb ik nog een mooie sjaal in mijn voorraad zitten. Deze steek ik nog bij in het pakje zodat er toch eentje van de drie in de smaak valt hopelijk.





zondag 10 januari 2016

Valentina top uit LMV

Ik was er al aan begonnen eind 2015, maar wegens strubbelingen met mijn machine had ik het t-shirt even aan de kant gelegd. Kwestie van de frustratie onder controle te houden :-)


Op het stoffencircus in Lommel koos de jongste dochter een fijn donkerblauw tricot stofje voor de Valentina Top. Het patroon vind je in de juli-augustus editie van LMV. Thuis ging de dochter in de overschotjes zoeken naar een stofje voor de halsboord. Hiervoor viel de keuze op een overschot van deze Harley top. Ik vond het een rare keuze maar nu het af is, vind ik de combinatie echt geslaagd.



Het maken van de halsboord verliep niet zonder slag of stoot. Toen ik beide delen aan elkaar naaide (één deel voorzien van plakvlies, en één deel niet) kwam ik met een groot verschil in lengte uit. Ik denk dat het kwam doordat het verstevigde deel minder meegaf dan het andere deel. Hierdoor was de vorm van de halsboord een beetje zoek...


Het décolleté valt voor een jong tienermeisje vrij groot. Maar het gaat nét.

Mijn machine had problemen met de draadspanning. De ene keer ging het goed, de andere keer niet. Met een wissel van garen ging het wat beter, maar door de fijne stof ging het toch wat lastig.


Aan de achterkant had ik een paar "fronsjes" bij het aan elkaar stikken van de halsboord en het achterpand. Na een strijkbeurt is daar niet veel meer van te zien. Dat valt dus mee :-)


Al bij al tevreden met het resultaat!