zondag 27 maart 2016

Er mag ne pak aan zijn

Vorig weekend ging ik met Els van Koekje Haakje Maak Je naar de Knit en Knotdagen in Tilburg. Ik las over dit evenement op Facebook. Aanvankelijk twijfelde ik om te gaan omdat ik niet zeker was dat het de moeite zou zijn. De handwerkboeken die nieuw verschijnen, ken ik allemaal via mijn werk in de bib. En wol, tja, dat is toch ook allemaal wel ongeveer hetzelfde, niet?


Wat was ik blij dat ik toch geweest ben! Ik zag heel wat nieuwe dingen en kreeg een inspiratieboost door al die haaksters en breisters zo enthousiast bezig te zien! Zoveel soorten wol die ik nog nooit zag! Ik kocht enkele leuke accessoires voor mijn gehaakte poppetjes. Aan de boekenkraampjes keek ik uit naar het haakboek van de dikke dames. Ik zag het boek al op internet, maar kon het nog nergens inkijken. Mijn geduld werd op de proef gesteld. Het was aan de laatste kraam van Haakpret dat ik ze zag liggen: de dikke dames! En niet alleen de dames, maar ook alle andere verschenen titels van Anja Toonen kon ik inkijken. Ik trakteerde me dan ook maar onmiddellijk op drie boekjes. Thuis ging ik aan de slag met de titel waar ik al lang nieuwsgierig naar was. Ondertussen ben ik twee dikke dames rijker.




De eerste werd er eentje met een donkerblauwe jurk en zwarte haren.






Ik vond het patroon erg goed uitgelegd. Het zijn geen gemakkelijke patronen en dus chapeau aan de auteur voor de duidelijkheid! Ik heb de indruk dat de boeken van Anja Toonen in eigen beheer werden uitgegeven. Jammer dat er twee schrijffouten bleven instaan, maar dat kon mijn pret niet bederven. Ik vind het veel erger geld te geven aan boeken uitgegeven door gekende uitgeverijen, waar dan een boel fouten in de patronen staan. En dat is hier duidelijk niet het geval.


Ook een dikke duim voor de originaliteit! Het vraagt veel meer talent en creativiteit om een dikke dame te kunnen ontwerpen dan het zoveelste granny square patroon. De patronen zijn volgens mij niet voor beginnende haaksters geschikt. Ben je echter wat ervaren, dan lukt het wel. Zelf had ik wat problemen met een techniek die ik niet kende. Om de armen en benen mooi vorm te geven wordt er met lossen gewerkt. Mijn eerste dame heb ik gehaakt zoals ik dacht dat het moest. Achteraf merkte ik dat er op de website een goede tutorial stond waarin deze techniek getoond wordt. Ik was goed bezig maar voor de tweede dame heb ik toch nog wat gefinetuned.


Je kan de dames haken zoals je zelf wil. Ik koos voor de gebogen armen omdat ik ze een kopje koffie wilde laten vasthouden.




Omdat ik zittende dames wilde, werden het dus ook gebogen benen. Zoals je ziet op de foto, vallen deze schoenen wel zeer klein uit. Achteraf merkte ik dat ik een kleine fout had gemaakt. Het tweede paar schoenen haakte ik juist en dat viel dus groter uit.




De haaktechniek die gebruikt wordt, gaf mij het gevoel dat ik aan het boetseren was. Ook het gezicht vind ik mooi. Door kleine details, bij voorbeeld door enkel in de achterste of voorste lussen te haken, krijg je een heel ander, meer menselijk effect. De haren zijn gemaakt met lossenkettingen. Door wat te oefenen, denk ik dat je echt mooi vorm kan geven aan de haren.




Na dame 1 volgde snel dame 2. Een blondje dit keer. En mét oogschaduw.





De armen en benen lukten beter. Er waren geen "bobbels" meer te bespeuren. En de schoenen werden iets groter.




En hoe kan het ook anders. Ze houdt van snoepjes!




De blonde dame kreeg wat langere lokken.




Blue and pink vormen samen een mooi stel. Geen Barbiepoppen, dit keer mocht er ne pak aan zijn!













 

woensdag 23 maart 2016

Verjaardagentijd

Ik volg al een tijdje de haaksels van deze dame. Je ziet veel omhaakte potjes verschijnen op het net, maar zo gedetailleerd afgewerkt als deze, zie je ze niet vaak. Ik vind zo'n potje ideaal om bij een cadeautje te voegen. Ik besloot dan ook mij te wagen aan haar CAL. Ik deed nog nooit mee aan zo'n CAL omdat ik weet dat ik dat toch niet volhoud. Waarom nu dan wel? Omdat ik net wat vakantie heb, en omdat een potje natuurlijk geen onoverkomelijk groot project is.


Ondertussen werd de jongste dochter al uitgenodigd voor een verjaardagsfeestje en de CAL moest nog starten. Toch wilde ik al graag zo'n potje gevuld met wat lekkers meegeven. Tijd om veel nieuws te haken had ik niet. Daarom dook ik in mijn voorraad en vond ik het Japanse hondje dat ik heel lang geleden ooit haakte. Geschikt om boven op zo'n potje te plaatsen.



Ik ben terug op zoek gegaan naar het patroon, maar ik vind het nergens terug. Ik was er nochtans van overtuigd dat ik het haakte uit één van mijn eerste Japanse haakboeken.


Naar het schijnt viel het hondenpotje in de smaak. Of zou het vooral de inhoud geweest zijn?

maandag 14 maart 2016

Leuke give away bij Haakmuts!

Patroontjes voor een gehaakte mol te winnen op deze blog. Ik heb alvast mijn kans gewaagd want als Mollenaar kan een mol toch niet ontbreken in mijn collectie?

zondag 13 maart 2016

Tweede pop van tante Hilde

Ze zat al heel lang in de kast te wachten... Waarop? Op een gezicht. Die kleine finishing touch kwam er maar niet van. Het borduurwerk van het gezicht is heel bepalend en net daarom ben ik altijd een beetje bang om eraan te beginnen. Tot mijn grote verbazing naaide ik mijn eerste pop van tante Hilde al bijna een jaar geleden! Time flies! Deze tweede pop volgde in september, toen ik mijn nieuwe naaimachine had gekocht. Ik moest natuurlijk de snufjes uittesten. Het resultaat daarvan zie je op de haren van de pop: een siersteek :-)



De oogjes vind ik best ok. De lichtroze stof voor het gezicht en de armen en benen, is vrij dun. Bij de vorige pop merkte ik al dat donkere hechtdraad van het borduurwerk doorschijnt. Nu was ik gewaarschuwd en heb ik ervoor gezorgd dat de draad ver van de bovenlaag afbleef waar mogelijk.

Dit model werd een iets deftigere dame dan de vorige pop . Zo kreeg ze gouden sokken, recyclage van de gordijnen van onze vintage caravan.


Haar armpjes heb ik iets te stevig opgevuld waardoor ze nogal zijwaarts blijven staan. Tja ... niemand is perfect zeker?


Haar jurkje is ook gemaakt van een gerecycleerde stof van een kinderbloesje. Het laatste stukje weliswaar, want ik maakte er ook al een pennenzak van.








donderdag 10 maart 2016

Rudy de zoomigurumi

Omdat ik een gehaakt prachtexemplaar van Henri het nijlpaard zag, was ik benieuwd uit welk boek Henri kwam. Dat bleek uit Zoomigurumi 3 van Joke Vermeiren te zijn. Behalve Henri, staan er wel meer toffe patronen in het boek, zoals Eugenio de vogel, Bobba de panda en Clementine de koe. Mijn voorkeur ging uit naar de kleurrijke Rudy. Een rendier, ja, maar ik wilde hem maken zónder gewei. Ik vond dat Rudy dan ook voor een beer kon doorgaan. Bovendien dacht ik dat zijn hoofd wat zou kunnen gaan hangen met zo'n zwaar gewei erop. Misschien had ik zijn neus beter donkerbruin gehaakt, maar goed...


De patronen zijn duidelijk en foutloos beschreven. Ik ben begonnen met het hoofd, met twee schattige mini-oortjes, drie haarplukjes en de rode neus.



Geslaagd vind ik de ribbelboord voor de col en de onderkant van de trui.



In z'n geheel ziet Rudy er zo uit:














dinsdag 1 maart 2016

Pink fluffy unicorn

Het schalt wel eens door ons huis: "Pink fluffy unicorn, dancing on rainbooooooows!" Wat de jeugd met die eenhoorns heeft, is mij niet duidelijk. Toen ik dit gratis patroon vond van een eenhoorn op freubelweb, wilde ik hem toch graag maken. Hij zag er zo fris en vrolijk uit. Daar kon ik niet aan weerstaan.



De eenhoorn heeft een vrolijke haardos gekregen met een sjaaltje om zijn nek. De kleuren gebruikte ik zoals in het voorbeeld.



De staart mocht niet onderdoen voor de haardos natuurlijk.


Ik vind het een goed patroon met, niet onbelangrijk, een minimum aan naaiwerk. Zelfs de haartjes gaan vlot. Bovendien is het patroon nog gratis ook!